Ik kijk graag nét even verder

Ik ben Kim. Nieuwsgierig naar wat er écht onder de oppervlakte speelt, lekker nuchter en altijd op zoek naar wat iemand werkelijk verder helpt. Ik geloof namelijk niet dat je nóg harder je best moet doen om je beter te voelen. Soms mag je juist ontdekken waarom je steeds tegen hetzelfde aanloopt, zodat er ook echt iets kan veranderen.

Hoe ik hier eigenlijk terecht ben gekomen

Dat ik dit werk ben gaan doen, was nooit een uitgestippeld plan. Na meerdere miskramen merkte ik zelf hoe erg ik iemand miste die me begeleidde in wat zo’n verlies met je doet. Niet iemand die het voor me kon oplossen, maar gewoon iemand die me begreep en met wie ik kon praten over alles wat erbij kwam kijken. Dat was voor mij de reden om de opleiding tot rouwexpert te gaan volgen. Ik dacht toen nog dat ik miskraamcoach zou worden.

Later kwam ik door de heftige buien van mijn zoon Joris in aanraking met energetisch werk. Ik zag wat er gebeurde toen er niet alleen naar zijn gedrag werd gekeken, maar juist naar wat daaronder speelde. Ik vond dat zó interessant dat ik er zelf meer over wilde weten en uiteindelijk besloot om het ook te gaan leren.

Achteraf is dat eigenlijk heel logisch. Want dat verder kijken dan alleen wat je aan de buitenkant ziet, is precies wat mij zo interesseert. Waarom doen we wat we doen? Waarom voelen we wat we voelen? En waarom blijven we soms in een patroon hangen terwijl we heel goed weten dat we het anders willen?

Weten hoe het moet is meestal niet het probleem

Volgens mij weten de meeste vrouwen namelijk best wat ze anders zouden willen doen. Meer rust nemen, beter hun grenzen aangeven, gezonder eten, minder pleasen of wat vaker voor zichzelf kiezen. We weten vaak zelfs prima hóé het zou moeten.

Maar als weten genoeg was, hadden we het waarschijnlijk allang anders gedaan.

En daarom zul je mij niet snel horen vertellen wat jij moet doen. Ik ben veel nieuwsgieriger naar waarom het je tot nu toe niet lukt. Waar komt die onrust bijvoorbeeld vandaan? Waarom blijf je steeds in hetzelfde patroon terechtkomen? Wat maakt dat je iedere keer weer over je eigen grens gaat, terwijl je jezelf had voorgenomen om het deze keer anders te doen?

Ik begeleidde bijvoorbeeld een vrouw die merkte dat ze steeds ging snaaien als ze onrust voelde. Ze wist heel goed dat ze dat deed, maar daar hield de behoefte natuurlijk niet ineens door op. Na onze sessie vertelde ze dat niet alleen de behoefte om te snaaien weg was, maar dat ze ook die onrust niet meer voelde.

Dat soort veranderingen vind ik het allermooist aan mijn werk. Niet iemand nóg meer discipline aanleren of vertellen wat ze anders moet doen, maar samen ontdekken wat er eigenlijk onder dat gedrag zit.

Ik geloof niet zo in ‘jouw tijd komt later wel weer’

Misschien raakt dit onderwerp me ook extra omdat ik er zelf middenin zit. Ik heb drie jonge kinderen, werk, een huishouden en alle gewone dingen die bij een druk leven horen. Ik weet dus heel goed hoe makkelijk het is om jezelf ergens onderaan het lijstje te zetten.

Natuurlijk zijn de jaren met jonge kinderen druk en soms gewoon ontzettend intens. Ik hoef ook helemaal niet te doen alsof je dat met een paar sessies kunt veranderen. Waar ik alleen niet zo in geloof, is dat we onszelf daarom jarenlang maar moeten vergeten omdat dit nu eenmaal ‘de tropenjaren’ zijn en onze tijd later wel weer komt.

En dat geldt natuurlijk net zo goed voor vrouwen zonder kinderen. Je kunt om allerlei redenen vooral bezig zijn met doorgaan, zorgen, werken, voldoen aan verwachtingen of doen wat er van je gevraagd wordt en ondertussen steeds minder stilstaan bij hoe het eigenlijk met jóú gaat.

Ik wil zelf niet over tien, twintig of veertig jaar denken: had ik toen maar wat beter naar mezelf geluisterd. Het leven hoeft echt niet altijd rustig of perfect te zijn en soms is het gewoon even chaos. Maar ik geloof wel dat we onszelf daarin serieus mogen blijven nemen en mogen onderzoeken wat we nodig hebben om ons leven ook nú fijn te vinden.

Hoe het is om bij mij ‘in de stoel’ te zitten?

Ik ben nieuwsgierig, warm en empathisch, maar ook lekker nuchter. Ik stel veel vragen, leg snel verbanden en kijk graag nét even anders. En er mag tijdens een sessie ook gewoon gelachen worden, graag zelfs.

Wat ik niet ga doen, is vertellen hoe jij je leven moet leiden. Jij bent uiteindelijk degene die voelt wat bij jou past en je houdt dus ook zelf de regie. Je hoeft bij mij trouwens ook niet alles klakkeloos te geloven. Een beetje sceptisch zijn vind ik helemaal niet erg. Ik vind het wel belangrijk dat je nieuwsgierig bent en jezelf ervoor open durft te stellen. Dat je probeert om niet alles alleen vanuit je hoofd te begrijpen, maar ook durft te voelen wat er gebeurt.

Ik geloof ook niet in een quick fix waarbij ik jou even kom ‘fixen’. Verandering vraagt ook iets van jezelf. Maar als jij na een sessie bij mij merkt dat je rustiger bent dan een uur daarvoor, dat er iets is veranderd of dat je ineens anders naar jezelf of je situatie kijkt, dan ben ik helemaal in mijn element.

Dat is uiteindelijk wat ik hoop dat je bij mij vindt: geen nieuw lijstje met dingen die je anders moet doen, maar iemand die samen met jou nét even verder kijkt naar wat er werkelijk speelt.